دوره 3، شماره 4 - ( بهار 1397 )                   جلد 3 شماره 4 صفحات 67-76 | برگشت به فهرست نسخه ها

DOI: 10.29252/sjnmp.3.4.67


XML English Abstract Print


1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ، sh.majzoobi22@gmail.com
3- دانشگاه علوم پزشکی کردستان
چکیده:   (653 مشاهده)
زمینه و هدف: فرسودگی شغلی وضعیتی است که در پاسخ به فشار روانی مزمن و در ارتباط با شغل فرد به وجود می‌آید و منجر به کاهش کارایی و از دست رفتن نیروی انسانی می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی میزان فرسودگی شغلی و عوامل مؤثر بر آن در ماماهای مراکز بهداشتی و بیمارستانی شهر سنندج در سال 1395 انجام شد.
مواد و روش­ ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی روی 200 نفر از ماماهای شاغل در مراکز بهداشتی و بیمارستانی شهر سنندج انجام شد. نمونه‌ها با استفاده از جدول اعداد تصادفی به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد فرسودگی شغلی ماسلاچ استفاده شد. تجزیه وتحلیل اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 18 و آزمون‌های آمار توصیفی و استنباطی انجام شد. سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 معنادار در نظرگرفته شد.
یافته‌ها: از نظر ابعاد فرسودگی شغلی، در بعد مسخ شخصیت 62 نفر (31%) دچار مسخ شخصیت در حد خفیف، 72 نفر (36%) در حد متوسط، 66 نفر (33%) در حد شدید بودند و در بعد خستگی عاطفی 70 نفر (35%) افراد دچار خستگی عاطفی در حد خفیف، 74 نفر (37%) در حد متوسط و 56 نفر (28%) در حد شدید بودند؛ و در بعد موفقیت فردی 71 نفر (35/5%) افراد احساس موفقیت فردی در حد شدید، 78 نفر (39%) در حد متوسط و 51 نفر (25/5%) در حد خفیف بودند.
نتیجه­ گیری: با توجه به نتایج میزان فرسودگی شغلی در ماماهای مورد مطالعه در حد متوسط بود. با توجه به اهمیت حرفه مامایی در حوزه سلامت، به نظر می‌رسد که به منظور ارتقاء کیفیت خدمات و رضایت افراد نیاز به اجرای برنامه‌هایی جهت پیش‌گیری و کاهش فرسودگی شغلی می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: فرسودگی شغلی، ماما، مراکز بهداشتی
متن کامل [PDF 372 kb]   (291 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۵/۲۲ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۸/۳/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۸/۸/۲ | انتشار: ۱۳۹۸/۸/۲ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۸/۸/۲