دوره 4، شماره 1 - ( تابستان 1397 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 71-80 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه علوم پزشکی کردستان
2- دانشگاه علوم پزشکی کردستان ، amohammadi1364@gmail.com
چکیده:   (409 مشاهده)
زمینه و هدف: در سال‌های اخیر خشونت محل کار در حوزه سلامت با روند فزاینده‌ای گزارش شده است. هدف این مطالعه بررسی فراوانی مواجهه با خشونت محل کار در کارکنان فوریت‌های پزشکی شهرستان سنندج و عوامل مؤثر بر آن است.
مواد و روش ­ها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی بود که به روش مقطعی در مراکز فوریت‌های پزشکی شهرستان سنندج در سال 1395 انجام گرفت. با توجه به محدود بودن جامعه پژوهش از روش سرشماری استفاده شد و تمامی 126 نفر کارکنان این مراکز به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار جمع­ آوری داده‌ها پرسشنامه ­ی خودگزارش دهی بود. از روش‌های آماری توصیفی، آزمون کای دو و آزمون دقیق فیشر جهت تحلیل داده‌ها با کمک نرم افزار SPSS20 استفاده شد.
یافته ­ها: یافته‌ها نشان داد که (90-75 95% CI=) 84% کارکنان فوریت پزشکی تجربه خشونت محل کار را در یک سال گذشته داشته‌اند که (52-3295% CI=)42% خشونت فیزیکی و (88-7295% CI= ) 81% خشونت کلامی بوده است. 59/4% (47 نفر) کارکنان منبع خشونت را همراه بیماران بیان کردند. 87% آن‌ها معتقد بودند که رویه مناسبی برای گزارش خشونت در محل کارشان وجود ندارد. رابطه معنی‌داری بین سن، وضعیت تأهل، سابقه کاری، داشتن نوبت‌کاری با تجربه خشونت در کارکنان فوریت‌های پزشکی وجود نداشت.
نتیجه­ گیری: خشونت محل کار در کارکنان فوریت‌های پزشکی شهرستان سنندج بسیار بالا و هشداردهنده است. این میزان از خشونت می‌تواند موجب کاهش کیفیت کار مراقبتی و افزایش استرس شغلی شود. با توجه به میزان بالای سوانح و حوادث در ایران و ضرورت آرامش این کارکنان، مداخلات مدیریتی از جمله آموزش عمومی جامعه، ایجاد سیستم گزارش دهی مناسب برای کارکنان و رسیدگی به گزارش‌ها ضروری به نظر می‌رسد.
 
متن کامل [PDF 524 kb]   (228 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۷/۶/۱۶ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۸/۴/۹ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۱۸