دوره 7، شماره 1 - ( تابستان 1400 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 68-60 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
2- مرکز تحقیقات مراقبت بالینی، پژوهشکده توسعه سلامت، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران
3- مرکز تحقیقات مراقبت بالینی ، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران ، zahed.rpkhzadi@gmail.com
چکیده:   (692 مشاهده)
زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس یک  بیماری مزمن، پیش­رونده و تحلیل برنده غلاف میلین سلول­های سیستم اعصاب مرکزی است. این بیماری نیازمند انجام رفتارهای خودمراقبتی و مبتنی بر شواهد شامل استنتاج و کاربرد بهترین شواهد علمی موجود در تلفیق با شرایط بیمار است.
روش پژوهش: این یک  پژوهش کارآزمایی بالینی و مداخله ای  بود که 90 بیمار مراجعه کننده به انجمن مولتیپل اسکلروزیس مرکز پزشکی توحید سنندج  به روش  در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه 45 نفره اختصاص داده شدند. ابزارهای گردآوری داده ها پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک، ویژگیهای بالینی و پرسشنامه خودمراقبتی مروتی شریف آباد و همکاران (1395) بود. در دو گروه مداخله وکنترل  پیش آزمون به عمل آمده، سپس 7 جلسه آموزشی (هر هفته دو جلسه) هر جلسه به مدت 30 الی 45 دقیقه بر اساس تمایل نمونه ها در دو کلاس 22 تا 23 نفره در دو ساعت 9 تا 10 ویا 12 تا 13 برگزار شد. در ابتدا از بیماران نیاز سنجی کلی بعمل آمد سپس با شواهد و متون مقایسه و تطبیق داده شد و در نهایت محتوای آموزشی خود مراقبتی مناسب با توجه  به شواهد بروز و معتبر برای بیماران در نظر گرفته شد. بعد از اﺗﻤﺎم مداخله در فاصله 4 ﻫﻔﺘﻪ پس آزمون از هر دو گروه پس آزمون بعمل آمد. برای بررسی نرمال بودن متغیرها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای مقایسه دو گروه از آزمون نهایی تی مستقل و تی زوجی استفاده شد. سطح معنی داری 0/05 در نظر گرفته شد.
یافته­ ها:  نتایج آزمون آماری میانگین نمره رفتارهای خود مراقبتی قبل از مداخله در بیماران گروه کنترل و گروه مداخله تفاوت معناداری نداشت (892/0=p).میانگین نمرات رفتارهای خود مراقبتی در بیماران گروه کنترل قبل از مداخله 0/380 ± 3/17 بود که پس از مداخله به 0/327 ± 3/19 افزایش یافت. از نظر آماری این تفاوت معنادار نبود (0/675=p) . میانگین نمرات رفتارهای خود مراقبتی در گروه مداخله قبل از مداخله 0/458 ± 3/16 بود که پس از مداخله به 0/267 ± 3/48 افزایش یافته بود. آزمون تی زوجی این تفاوت را معنادار نشان داد (001/0=p). اختلاف میانگین نمره رفتارهای خود مراقبتی بعد از مداخله در بیماران گروه کنترل و گروه مداخله معنادار بود (0/001=p).
نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که آموزش شواهد محور تاثیر معناداری بر خود مراقبتی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس دارد و استفاده از شواهد به روز و مناسب میتواند تاثیر مثبتی برآموزش خود مراقبتی داشته باشد.
 
متن کامل [PDF 669 kb]   (472 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/9/15 | ویرایش نهایی: 1400/6/22 | پذیرش: 1399/10/12 | انتشار: 1400/6/10 | انتشار الکترونیک: 1400/6/10

فهرست منابع
1. Corry M, While A, Neenan K, Smith V. A systematic review of systematic reviews on interventions for caregivers of people with chronic conditions. Journal of advanced nursing. 2015; 71(4):718-34. [DOI:10.1111/jan.12523]
2. He Y, Yue Y, Zheng X, Zhang K, Chen S, Du Z. Curcumin, inflammation, and chronic diseases: how are they linked?. Molecules. 2015; 20(5):9183-213. [DOI:10.3390/molecules20059183]
3. Shafee A, Radfar M, Sheikhi N. The Relationship between Individual Characteristics and Mental Health with the amount of Hypnotic Susceptibility in Women with Multiple Sclerosis. Nursing Psychiatric of Journal. 2015; 3(3): 78-85. [Persian]
4. Tardieu M, Banwell B, Wolinsky JS, Pohl D, Krupp LB. Consensus definitions for pediatric MS and other demyelinating disorders in childhood. Neurology. 2016; 87(9Supplement2):8-11. [DOI:10.1212/WNL.0000000000002877]
5. National MS Society. Theinformation sourcebook [Internet]. 2005 [cited 2013 Nov 11]. Availablefrom:http://www.nationalmssociety.org/searchresults/index.aspx?q=Theinformation+sourcebook &x=0&y=0&start=0&num=20, 2013.
6. Heydari Z. Relationship between specific cognitive components with functional balance and function in women with multiple sclerosis in Kerman, Master's thesis. Shahid Bahonar University of Kerman, 2016. [Persian]
7. Ghafoori F, Dehghan Nayeri N, Khakbazan Z, Hedayatnejad M & Nabavi SM. Pregnancy and Motherhood Concerns Surrounding Women with Multiple Sclerosis: A Qualitative Content Analysis. International Journal of Community Based Nursing & Midwifery. 2020; 8(1): 2-11.
8. Masoodi R, Alhani F, Moghadassi J, Ghorbani M. The effect of family-centered empowerment model on skill, attitude, and knowledge of multiple sclerosis caregivers. J Birjand Univ Med Sci. 2010; 17(2):87-97. [Persian]
9. Neustein J, Rymaszewska J. Psychological consequences of multiple sclerosis and assistance possibilities. Physiotherapy. 2017; 25(1):8-12. [DOI:10.1515/physio-2016-0013]
10. Famil Sharifian Y, Khalili M, Hasanzadeh Pashang S, Kamarzarin H, Taghizadeh ME. The study of effectiveness of cognitive-behavioral therapy in Group on mental health among primary MS patients. J Urmia Univ Med Sci. 2013; 24(9):652-64. [Persian]
11. Avazeh M, Babaei N, Farhoudi S, Kalteh E.A & Gholizadeh B. The Study of Self-care and Related Factors in the Elderly with Chronic Diseases in 2018. Journal of Health and Care. 2019; 21(2): 135-44. [DOI:10.29252/jhc.21.2.135]
12. Lynning M, Hanehøj K, Knudsen AK, Skovgaard L. Self-care activities among people with multiple sclerosis in Denmark: use and user characteristics. Complementary medicine research. 2017; 24(4):240-45. [DOI:10.1159/000478262]
13. Mahdi H, Maddah SMB, Mahammadi F. The Effectiveness of Self-Care Training on Quality of Life among Elderlies with Diabetes. IJRN. 2016; 2(4):32-39. [Persian] [DOI:10.21859/ijrn-02045]
14. Parsaei Manesh E, Mahdavi M, Moghadam S. The effect of self-care educational program on sleep quality in patients with Multiple Sclerosis. J Educ Ethics Nurs. 2014; 3(4):9-13. [Persian]
15. MorowatiSharifabad M, Momeni Z, Eslami M, Dehghani Tafti A, Hakimzadeh A. Study of Factors Associated with Self-Care Behaviors in Patients with Multiplesclerosis in Yazd City Based on Health Belief Model. TB. 2016; 15(2):82-93. [Persian]
16. Dahmardeh H, Vagharseyyedin SA. Effect of Orem-based self-care education program on disease-related problems in patients with multiple sclerosis: A clinical trial. Medical-Surgical Nursing Journal. 2017; 6(1):14-20. [Persian]
17. Ilic D. Teaching evidence-based practice: perspectives from the undergraduate and post-graduate viewpoint. Annals Academy of Medicine Singapore. 2009; 38(6):559.
18. Azrami S, Aliiari S, Farsi Z. Evidence Based Approach in Medical Sciences with Emphasis on Its Importance in Nursing Education, Journal of Educational Studies. 2013; 2(2): 10-17.
19. Dahmardeh H, Vagharseyyedin SA. Effect of Orem -Based self-care education program on disease-related problems in patient with multiple sclerosis: Aclinical Trial. Medical-Surgical Nursing Journal. 2017; 6(1):14-20. [Persian]
20. Lai NM, Teng CL, Lee ML. The place and barriers of evidence based practice: Knowledge and perceptions of medical, nursing and allied health practitioners in Malaysia. BMC Res Notes. 2010; 4(3):279-87. [DOI:10.1186/1756-0500-3-279]
21. Ozturk C, Muslu GK, Dicle A. A comparison of problembased and traditional education on nursing students' critical thinking dispositions. Nurse Educ Today. 2008; 28(5):627-32. [DOI:10.1016/j.nedt.2007.10.001]
22. Kabirian A, Abedian Z, Mazloum S R, Kabirian M. The effect of self-care behaviors based on evidence-based education on the severity of dysmenorrhea amongst girls. Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences. 2017; 5(1):26-31. [Persian]
23. Ghazagh M, Zadhasan Z. The Effect of Group Mindfulness-Based Stress Reduction Program on the Quality of Life and Fatigue in Patients with Multiple Sclerosis. Avicenna J Nurs Midwifery care. 2019; 27(1): 35-44. [DOI:10.30699/ajnmc.27.1.35]
24. Farahani Z. The effectiveness of self-care education on the adaptability of patients with multiple sclerosis. Master's Thesis. Arak University of Medical Sciences and Health Services. 2016. [Persian]
25. Kabirian A, Abedian Z, Mazloum S R, Kabirian M. The effect of self-care behaviors based on evidence-based education on the severity of dysmenorrhea amongst girls. Journal of Torba Heydariyeh University of Medical Sciences. 2017; 5(1):26-31. [Persian]
26. Firooz M, Mazlom R, Hoseini J, Hasanzadeh F, Kimiae A. Comparison between the effect of group education and group counseling on emotional self-care in type II diabetics. J Birjand Univ Med Sci. 2015; 22 (4):293-303. [Persian]
27. Afrasiabifar A, Mehri Z, Ghaffarian Shirazi HR. Orem's Self-Care Model with Multiple Sclerosis Patients' Balance and Motor Function. Nursing Science Quarterly. 2020; 33(1): 46-54. [DOI:10.1177/0894318419881792]
28. Xie J, Zhu T, Lu Q, Xu X, Cai Y, & Xu Z. The effects of add-on self-care education on quality of life and fatigue in gastrointestinal cancer patients undergoing chemotherapy. BMC Complementary Medicine and Therapies. 2020; 20(1): 15-22. [DOI:10.1186/s12906-019-2800-5]
29. Habibnia M, Safavi M, Farahani H. The Effect of Self-Care Education on the Performance of Multiple Sclerosis Patients: a Randomised Control Trial. Sci J Hamadan Nurs Midwifery Fac. 2018; 25(5):208-16. [Persian] [DOI:10.30699/sjhnmf.26.5.7]

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.