دوره 10، شماره 4 - ( 3-1404 )                   جلد 10 شماره 4 صفحات 482-470 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Madadkar Dehkordi S. The effect of the Leventhal self-regulation model based on tele-nursing on the quality of life and self-efficacy of atrial fibrillation patients. SJNMP 2025; 10 (4) :470-482
URL: http://sjnmp.muk.ac.ir/article-1-670-fa.html
مددکار دهکردی شیرین. تأثیر مدل خود تنظیمی لونتال مبتنی بر تله نرسینگ بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی بیماران فیبریلاسیون دهلیزی. فصلنامه پرستاری، مامایی و پیراپزشکی. 1404; 10 (4) :470-482

URL: http://sjnmp.muk.ac.ir/article-1-670-fa.html


دانشگاه ازاد شهرکرد دانشکده پرستاری ، shirinmadadkar@iau.ac.ir
چکیده:   (26 مشاهده)
زمینه و اهداف: عوامل متعددی کیفیت زندگی و خودکارامدی بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مدل لونتال بر درک و شناخت بیمار مؤثر بوده و موجب ایجاد رفتارهای سازگارانه جهت مقابله با بیماری می‌شود. پژوهش حاضر با هدف تأثیر مدل خود تنظیمی لونتال مبتنی بر تله نرسینگ بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی بیماران فیبریلاسیون دهلیزی انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه کارازمایی بالینی، بر روی 60 بیمار مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی در سال 1401 در بیمارستان کاشانی شهرکرد انجام شد. نمونه‌ها به روش تصادفی به دو گروه مداخله (30 نفر) و کنترل (30 نفر) تقسیم شدند. در گروه مداخله علاوه بر اقدامات معمول، 2 جلسه کارگاه اموزشی مجازی 4 ساعته با توجه به حیطه‌های شناختی (هویت، علت، خط زمانی، پیامد، کنترل و درمان) مورد بحث در مدل خودتنظیمی لونتال از طریق نرم‌افزار چند رسانه‌ای (صدا، فیلم، تصویر و انیمیشن) برای بیماران برگزار گردید. همچنین مداخله تلفنی به مدت 1 ماه توسط پژوهشگر صورت گرفت. در گروه کنترل، تنها مداخلات روتین انجام گرفت. 1 ماه بعد از مداخله، کیفیت زندگی و خودکارآمدی بیماران با استفاده از پرسشنامه‌های اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده آمار توصیفی و استنباطی و با کمک نرم افزار SPSS 21 در سطح معنی داری کمتر از 0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: میانگین امتیاز کیفیت زندگی و خودکارآمدی بین دو گروه مداخله و کنترل قبل از مطالعه به ترتیب با یکدیگر تفاوت آماری معنی‌داری نداشتند (0.43p=) و (0.44p=)، در حالی که بعد از اجرای مداخله، میانگین نمرات کیفیت زندگی و خودکارآمدی در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش پیدا کرده بود(0.001p≤).
نتیجه‌گیری: مدل خود تنظیمی لونتال منجر به بهبود کیفیت زندگی و خودکارآمدی در بیماران فیبریلاسیون دهلیزی شده است. بنابراین توصیه می‌شود مداخلات آموزشی جهت بهبود این دو مؤلفه در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی انجام گیرد.
 
متن کامل [PDF 1018 kb]   (18 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/2/30 | ویرایش نهایی: 1404/12/16 | پذیرش: 1404/3/31 | انتشار: 1404/3/31 | انتشار الکترونیک: 1404/3/31

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پرستاری، مامایی و پیراپزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Scientific Journal of Nursing, Midwifery and Paramedical Faculty

Designed & Developed by :M.TAHAN