Emami P, Fotouhi P, Yaghoubi M, Amani N. Investigating the Quality of Clinical Education and Related Demographic Factors from the Viewpoint of students at the Paramedical Faculty in Medical Science of Kurdistan in 2024. SJNMP 2025; 11 (1)
URL:
http://sjnmp.muk.ac.ir/article-1-679-fa.html
امامی پیام، فتوحی پرویز، یعقوبی مختار، امانی نگین. بررسی کیفیت آموزش بالینی و عوامل جمعیتشناختی مرتبط با آن در سال 1402؛ از دیدگاه دانشجویان دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستان. فصلنامه پرستاری، مامایی و پیراپزشکی. 1404; 11 (1)
URL: http://sjnmp.muk.ac.ir/article-1-679-fa.html
1- گروه فوریت پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
2- گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
3- گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
4- گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. ، ne.amani1995@gmail.com
چکیده: (24 مشاهده)
زمینه و هدف: آموزش بالینی یکی از ارکان مهم آموزش علوم پزشکی، بهویژه در رشتههای پیراپزشکی است که با توجه به ماهیت کاربردی آن، اهمیت ویژهای دارد. این مطالعه با هدف بررسی کیفیت آموزش بالینی و عوامل جمعیتشناختی مرتبط با آن از دیدگاه دانشجویان دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام شد.
مواد و روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مقطعی است. جامعه پژوهش شامل ۲۰۹ دانشجوی دانشکده پیراپزشکی بود که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند. نمونهگیری به روش سرشماری انجام شد و در نهایت ۱۷۲ دانشجو پرسشنامه را تکمیل کردند و پرسشنامههای ناقص از مطالعه خارج شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه جمعیتشناختی و پرسشنامه بررسی عوامل مؤثر بر کیفیت آموزش بالینی بود. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ و آمار توصیفی تحلیل شدند.
یافتهها: بیشتر شرکتکنندگان زن، دانشجوی ترم چهارم، در رشته هوشبری و ساکن خوابگاه بودند. میانگین سنی آنها ۲٫۴۶۴ ± ۲۲٫۹۵۰ و میانگین معدل ۱٫۰۷۱ ± ۱۶٫۲۳ بود. کیفیت آموزش بالینی در این مطالعه مطلوب ارزیابی شد؛ بیشترین امتیاز مربوط به مربی و کمترین امتیاز مربوط به محیط آموزشی بود. بین جنسیت و معدل با کیفیت آموزش بالینی و ابعاد آن رابطه معناداری مشاهده نشد (P>0/05)، اما بین رشته تحصیلی، ترم، محل سکونت و سن با برخی ابعاد آموزش بالینی رابطه معناداری مشاهده شد (P<0/05).
نتیجهگیری: با وجود سطح مطلوب کیفیت آموزش بالینی، در زمینههای محیط آموزشی و روشهای ارزشیابی کاستیهایی وجود دارد. پیشنهاد میشود با استانداردسازی امکانات و بهرهگیری از روشهای نوین ارزشیابی، ارزیابی مستمر کیفیت آموزش بالینی صورت گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/7/19 | ویرایش نهایی: 1404/11/7 | پذیرش: 1404/7/1 | انتشار: 1404/7/1 | انتشار الکترونیک: 1404/7/1